12 december 2013 - dag 4
Mijn dag begon vandaag heerlijk rustig! Wat fijn als je een beetje tijd hebt om te lezen. De rest van de ochtend heb ik lekker geknutseld met m'n dochter, die is gek op knutselen. En in de middag kwam ons nichtje weer gezellig. Ook het vriendje van mijn dochter kwam spelen.
Ik ben actief op verschillende groepen op Facebook, zo ook een weggeefgroep. Ik geef regelmatig dingen weg, vandaag kwamen drie verschillende mensen spulletjes ophalen. En het zijn stuk voor stuk lieve en inspirerende mensen die ik tegenkom. Er is vaak een hoop gezeur op de groep zelf, maar als ik dan weer dingen weg kan geven en mooie gesprekken heb, of alleen al een glimlach bij iemand op het gezicht kan zien, weet ik waarvoor ik het doe. De laatste persoon die iets kwam ophalen had ik vandaag niet verwacht, haar opa heeft een hartinfarct gehad en is opgenomen in het ziekenhuis, het ziet er niet heel goed uit, maar toch heeft ze de tijd genomen om haarverf bij me op te halen. Ze vertelde me dat ze een dochtertje heeft van anderhalf. Ik vroeg haar nog even te wachten en had nog een speelgoedje liggen wat geschikt was voor de leeftijd van dat meisje. Toen ik haar dat overhandigde bedankte ze me voor de spulletjes, maar ook voor mijn steun.
Het blijkt dus wel dat ik soms geef zonder dat ik zelf door heb dat ik geef. Vaak heb ik het gevoel niet genoeg te zijn, in het boek van Cami las ik dat ook. Gek is dat, want iedereen is toch op zijn/haar eigen manier de moeite waard? Althans, ik ben dus overtuigd dat ieder mens zijn eigen kracht heeft, het is en blijft een punt van aandacht bij mij.
Vandaag was weer een prettige dag en ik heb ook een geschenk gekregen vandaag. Buiten was het koud, maar ik kon erg genieten van mijn wandeling in de buitenlucht. Ik ontving vandaag een cadeaubon van de slagerij hier in de wijk voor mijn werkzaamheden bij het wijkblad. Eigenlijk vind ik het niet nodig, maar het is wel een teken van waardering voor mijn bijdrage aan het wijkblad, dus het raakt mij wel. Ik accepteer dit geschenk dankbaar.
donderdag 12 december 2013
woensdag 11 december 2013
Een goed gesprek
11 december 2013 - dag 3
De ochtend rustig en gezellig opgestart bij een vriendin van me. Ik word altijd zo blij van de gesprekken met haar! Na een paar kopjes koffie besloot ik dat er nog voldoende tijd over was om langs het wijkcentrum te lopen om wat werkzaamheden te verrichten. Het was druk en er waren veel kennissen, maar écht veel tijd had ik niet, want de kleine meid moest alweer bijna worden opgehaald.
Bij het zien van een dame waarvan ik wist dat het niet zo goed gaat met haar man, besloot ik oprecht mijn interesse te tonen. Ik pakte er een stoel bij en nam naast haar plaats. We hadden een behoorlijk diepgaand gesprek van slechts 10 minuten, maar het deed haar (en mij) zichtbaar goed. Ik ben erg blij dat ik deze dame heb leren kennen.
Om mijn dochter op te halen moest ik me wat haastenwat zou het fijn zijn om een wat betere conditie te hebben en op de terugweg liepen we zeer langzaam naar huis. Het was duidelijk een intensieve ochtend geweest voor dochterlief. Thuis gekomen aten we een boterhammetje en hebben we kerstsfeer in huis gebracht. Radio op Sky (want geen kerst-cd) en lekker meezingen tijdens het versieren.
Daarna heeft de kleine meid een powernap gedaan en zijn we gezellig met haar vriendje en zijn moeder (en mijn lieve vriendin) naar de speeltuin gegaan. Helaas was ik mijn portemonnee kwijt en heb het losse geld wat ik in huis kon vinden mee genomen om te betalen. Ik kwam 50 cent tekort, mijn vriendin was zo lief om dit voor te schieten zodat we toch konden spelen. We genoten van het zonnetje en onze spelende kinderen, wat een rijkdom!!!
Tijdens ons bezoek aan de speeltuin belde mijn man me, hij stelde voor om vandaag patatjes te halen in plaats van morgen, zodat ik een dagje niet hoefde te koken. Ik heb hier dankbaar gebruik van gemaakt.
De rest van de avond niet veel meer gedaan, maar erg dankbaar voor zo'n mooie dag als vandaag. Ik wens iedereen een fijne nacht.
De ochtend rustig en gezellig opgestart bij een vriendin van me. Ik word altijd zo blij van de gesprekken met haar! Na een paar kopjes koffie besloot ik dat er nog voldoende tijd over was om langs het wijkcentrum te lopen om wat werkzaamheden te verrichten. Het was druk en er waren veel kennissen, maar écht veel tijd had ik niet, want de kleine meid moest alweer bijna worden opgehaald.
Bij het zien van een dame waarvan ik wist dat het niet zo goed gaat met haar man, besloot ik oprecht mijn interesse te tonen. Ik pakte er een stoel bij en nam naast haar plaats. We hadden een behoorlijk diepgaand gesprek van slechts 10 minuten, maar het deed haar (en mij) zichtbaar goed. Ik ben erg blij dat ik deze dame heb leren kennen.
Om mijn dochter op te halen moest ik me wat haasten
Daarna heeft de kleine meid een powernap gedaan en zijn we gezellig met haar vriendje en zijn moeder (en mijn lieve vriendin) naar de speeltuin gegaan. Helaas was ik mijn portemonnee kwijt en heb het losse geld wat ik in huis kon vinden mee genomen om te betalen. Ik kwam 50 cent tekort, mijn vriendin was zo lief om dit voor te schieten zodat we toch konden spelen. We genoten van het zonnetje en onze spelende kinderen, wat een rijkdom!!!
Tijdens ons bezoek aan de speeltuin belde mijn man me, hij stelde voor om vandaag patatjes te halen in plaats van morgen, zodat ik een dagje niet hoefde te koken. Ik heb hier dankbaar gebruik van gemaakt.
De rest van de avond niet veel meer gedaan, maar erg dankbaar voor zo'n mooie dag als vandaag. Ik wens iedereen een fijne nacht.
dinsdag 10 december 2013
1 Euro teveel
10 december 2013
Vandaag was ik enorm moe van gisteren, toen ik mijn dochtertje naar de peuterspeelzaal had gebracht was ik al moe, terwijl de dag nog niet eens begonnen was. Om die reden heb ik het zo rustig mogelijk gehouden, heb me daar goed aan kunnen houden. Alleen het vroeg naar bed gaan wat ook in de planning zat is (zoals je kunt zien) niet gelukt.
Tweede geefdag
Aangekomen op de peuterspeelzaal gaf ik een extra stuk fruit voor de kindjes. Ook gaf ik twee paar sokken aan een vader van een vriendje van mijn meisje. Hopelijk past hij ze goed.
Daarna naar huis waar mijn nichtje een uurtje later werd gebracht. Wat een vrolijkerd was ze vandaag! Ze bleef lachen en kletsen. Ze is 7 maanden, en wil de hele tijd zitten. Ik ben supertrots op haar!
Ik had geld overgemaakt aan iemand, maar had met opzet 1 Euro teveel overgemaakt. Toen ze er naar vroeg vertelde ik haar dat ze het als geschenk kon zien. Ze zou het in de spaarpot van haar kindjes doen.
Verder heb ik mails verstuurd aan mensen die dichtbij mij staan met hetgeen wat mij bezig houd in deze periode, ik vind dat belangrijk. Overigens verwacht ik hier geen reactie op, vind het al fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Het feit dat ik vandaag mezelf een soort van rustdagje heb gegund is voor mij een hele stap in de goede richting. Dit zijn dingen die lastig voor mij zijn, maar ik ben het waard en op dit moment heb ik het ook gewoon even nodig. Jullie horen morgen van me, nu lekker mijn bedje in.
Vandaag was ik enorm moe van gisteren, toen ik mijn dochtertje naar de peuterspeelzaal had gebracht was ik al moe, terwijl de dag nog niet eens begonnen was. Om die reden heb ik het zo rustig mogelijk gehouden, heb me daar goed aan kunnen houden. Alleen het vroeg naar bed gaan wat ook in de planning zat is (zoals je kunt zien) niet gelukt.
Tweede geefdag
Aangekomen op de peuterspeelzaal gaf ik een extra stuk fruit voor de kindjes. Ook gaf ik twee paar sokken aan een vader van een vriendje van mijn meisje. Hopelijk past hij ze goed.
Daarna naar huis waar mijn nichtje een uurtje later werd gebracht. Wat een vrolijkerd was ze vandaag! Ze bleef lachen en kletsen. Ze is 7 maanden, en wil de hele tijd zitten. Ik ben supertrots op haar!
Ik had geld overgemaakt aan iemand, maar had met opzet 1 Euro teveel overgemaakt. Toen ze er naar vroeg vertelde ik haar dat ze het als geschenk kon zien. Ze zou het in de spaarpot van haar kindjes doen.
Verder heb ik mails verstuurd aan mensen die dichtbij mij staan met hetgeen wat mij bezig houd in deze periode, ik vind dat belangrijk. Overigens verwacht ik hier geen reactie op, vind het al fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Het feit dat ik vandaag mezelf een soort van rustdagje heb gegund is voor mij een hele stap in de goede richting. Dit zijn dingen die lastig voor mij zijn, maar ik ben het waard en op dit moment heb ik het ook gewoon even nodig. Jullie horen morgen van me, nu lekker mijn bedje in.
Een maand geven met je hart
9 december 2013
Afgelopen maand november was officieel de "geefmaand", echter heb ik een gekke maand achter de rug. Mijn gezondheid laat enigszins te wensen over, al lijkt het dat mijn schildklier op dit moment stabiel is. Verder heb ik nog buikklachten, maar het is nog niet bekend waar dit vandaan komt, dus daar ben ik zoet mee.
Aan het begin van de geefmaand had ik een boek gekregen om te lezen en het was mijn bedoeling deze direct uit te lezen en door te sturen. Hij is inmiddels bijna uit, dus nog heel even geduld! ;)
Het boek waar ik het over heb is geschreven door Cami Walker en heet 29 geschenken - Hoe een maand lang geven je leven kan veranderen.
Ik ben vandaag opnieuw begonnen met de 29 dagen geven, ik begrijp nu meer van de reden waarom overnieuw te beginnen als het een dag niet lukt en de diepere essentie, het bewuster geven en het dichter bij jezelf blijven.
Mijn eerste geefdag
Toen ik vanochtend wakker werd voelde het als een bijzondere dag, ik werd wakker met het geluid van mijn spelende dochtertje. Heerlijk, ik glimlachte en gaf haar een knuffel.
In de ochtend deed ik wat achterstallige taken, en haalde een "tijgeroog" op voor een kennis in het ziekenhuis.
Daarna liep ik door naar mijn vader om de poppenwagen op te halen van mijn dochter, die daar wegens ruimtegebrek niet meer kon blijven.
Thuis heb ik heerlijk met mijn dochter geluncht aan tafel, dat was veel te lang geleden, dat voelde weer heerlijk.
Ik merkte dat zowel dochterlief als ikzelf wat moe begonnen te worden en besloot dan ook rustig aan te doen. Dochter liet haar pop slapen en las wat boekjes, ik rommelde in huis en zat achter de laptop.
Rond 3 uur gingen we richting ziekenhuis. Hoewel het slechts op 2 kilometer afstand ligt deden we er een uur over om daar te komen.
Een tijdje staan praten met een buurvrouw, daarna met een andere wijkbewoner en toen wachten bij de tramhalte, peuter wilde namelijk graag met de tram. Dat was ook erg gezellig, dochter had een gezellig gesprek met een oudere dame.
Bij het ziekenhuis was de dame bij wie we langs gingen blij verrast. Ik had een plant voor haar gekocht en had de steen bij me die ik die ochtend voor haar had opgehaald. Ze was zichtbaar erg blij met de cadeaus en onze komst. Toen er andere mensen voor haar kwamen zijn wij weer weg gegaan.
Doordat ik toch in het ziekenhuis was besloot ik direct door te lopen naar de afdeling gynaecologie waar ik een doorverwijzing had gekregen. Eigenlijk dacht ik een afspraak te maken, maar de gynaecoloog zei dat ik direct mee kon lopen als ik dat wilde. Ik voelde me hierdoor overvallen en zei dat dat niet kon, want dat ik nu met kind was gekomen. De dame van de balie glimlachte erg vriendelijk en zei dat ze wel even op wilde letten. Met mijn man onderweg naar het ziekenhuis besloot ik akkoord te gaan met het voorstel.
Na het onderzoek heb ik beeldjes van engeltjes bij iemand opgehaald en DVD's gebracht aan een dame met jonge kinderen waarvan ik wist dat ze erg van DVD's kijken houden. In de avond nog gekookt en met schoonouders koffie gedronken.
10 december 2013
Tevreden sloot ik gisteren deze dag af. Deze dag zal een stuk rustiger zijn, want mijn lieve nichtje komt vandaag. Ik wens jullie allen een zeer prettige dag toe.
Afgelopen maand november was officieel de "geefmaand", echter heb ik een gekke maand achter de rug. Mijn gezondheid laat enigszins te wensen over, al lijkt het dat mijn schildklier op dit moment stabiel is. Verder heb ik nog buikklachten, maar het is nog niet bekend waar dit vandaan komt, dus daar ben ik zoet mee.
Aan het begin van de geefmaand had ik een boek gekregen om te lezen en het was mijn bedoeling deze direct uit te lezen en door te sturen. Hij is inmiddels bijna uit, dus nog heel even geduld! ;)
Het boek waar ik het over heb is geschreven door Cami Walker en heet 29 geschenken - Hoe een maand lang geven je leven kan veranderen.
Ik ben vandaag opnieuw begonnen met de 29 dagen geven, ik begrijp nu meer van de reden waarom overnieuw te beginnen als het een dag niet lukt en de diepere essentie, het bewuster geven en het dichter bij jezelf blijven.
Mijn eerste geefdag
Toen ik vanochtend wakker werd voelde het als een bijzondere dag, ik werd wakker met het geluid van mijn spelende dochtertje. Heerlijk, ik glimlachte en gaf haar een knuffel.
In de ochtend deed ik wat achterstallige taken, en haalde een "tijgeroog" op voor een kennis in het ziekenhuis.
Daarna liep ik door naar mijn vader om de poppenwagen op te halen van mijn dochter, die daar wegens ruimtegebrek niet meer kon blijven.
Thuis heb ik heerlijk met mijn dochter geluncht aan tafel, dat was veel te lang geleden, dat voelde weer heerlijk.
Ik merkte dat zowel dochterlief als ikzelf wat moe begonnen te worden en besloot dan ook rustig aan te doen. Dochter liet haar pop slapen en las wat boekjes, ik rommelde in huis en zat achter de laptop.
Rond 3 uur gingen we richting ziekenhuis. Hoewel het slechts op 2 kilometer afstand ligt deden we er een uur over om daar te komen.
Een tijdje staan praten met een buurvrouw, daarna met een andere wijkbewoner en toen wachten bij de tramhalte, peuter wilde namelijk graag met de tram. Dat was ook erg gezellig, dochter had een gezellig gesprek met een oudere dame.
Bij het ziekenhuis was de dame bij wie we langs gingen blij verrast. Ik had een plant voor haar gekocht en had de steen bij me die ik die ochtend voor haar had opgehaald. Ze was zichtbaar erg blij met de cadeaus en onze komst. Toen er andere mensen voor haar kwamen zijn wij weer weg gegaan.
Doordat ik toch in het ziekenhuis was besloot ik direct door te lopen naar de afdeling gynaecologie waar ik een doorverwijzing had gekregen. Eigenlijk dacht ik een afspraak te maken, maar de gynaecoloog zei dat ik direct mee kon lopen als ik dat wilde. Ik voelde me hierdoor overvallen en zei dat dat niet kon, want dat ik nu met kind was gekomen. De dame van de balie glimlachte erg vriendelijk en zei dat ze wel even op wilde letten. Met mijn man onderweg naar het ziekenhuis besloot ik akkoord te gaan met het voorstel.
Na het onderzoek heb ik beeldjes van engeltjes bij iemand opgehaald en DVD's gebracht aan een dame met jonge kinderen waarvan ik wist dat ze erg van DVD's kijken houden. In de avond nog gekookt en met schoonouders koffie gedronken.
10 december 2013
Tevreden sloot ik gisteren deze dag af. Deze dag zal een stuk rustiger zijn, want mijn lieve nichtje komt vandaag. Ik wens jullie allen een zeer prettige dag toe.
donderdag 31 oktober 2013
Weggeefmaand November
Weggeefmaand November
Toen ik deze blog begon was ik geïnspireerd door Lenny en haar gezin. Zij gaven een jaar vriendelijkheid weg en ze deden dit op zo'n leuke manier dat ik besloot dat ik ook meer over dit soort dingen wilde bloggen. Inmiddels is het hierover bloggen een beetje in de vergetelheid geraakt, totdat ik nu de blog las over de weggeefmaand november.
Natuurlijk wil ik hier weer aan meedoen! En uiteraard wil ik weer bloggen om hiermee andere mensen te inspireren en blij te maken! Wat fijn dat ik die blog ben tegen gekomen en wat heerlijk dat er zoveel mensen zijn die ook graag willen geven en anderen blij willen maken!
Doe jij ook mee?
Toen ik deze blog begon was ik geïnspireerd door Lenny en haar gezin. Zij gaven een jaar vriendelijkheid weg en ze deden dit op zo'n leuke manier dat ik besloot dat ik ook meer over dit soort dingen wilde bloggen. Inmiddels is het hierover bloggen een beetje in de vergetelheid geraakt, totdat ik nu de blog las over de weggeefmaand november.
Natuurlijk wil ik hier weer aan meedoen! En uiteraard wil ik weer bloggen om hiermee andere mensen te inspireren en blij te maken! Wat fijn dat ik die blog ben tegen gekomen en wat heerlijk dat er zoveel mensen zijn die ook graag willen geven en anderen blij willen maken!
Doe jij ook mee?
donderdag 3 oktober 2013
Najaarsdrukte
Het is alweer twee maanden na mijn laatste blog. Ik heb letterlijk een stapje terug gedaan. Voor mijn schildklier, voor mijn relaties en voor mezelf was deze periode nodig en ben dan ook blij met de keuzes die ik voor mezelf genomen heb.
Schildklier
De internist verbaasd zich, mijn schildklier wordt steeds rustiger. Zelf ben ik minder verbaasd, ik luister beter naar wat mijn lichaam, hart en ziel mij verteld. Het kan nog beter, maar ik geef mezelf die tijd. Ik weet ook, dat dit een lastig punt voor mij zal blijven.
Relaties
Als er één aspect in je leven niet helemaal goed zit, dan heeft dit zijn weerslag op de andere gebieden in je leven. Zo ook op de relaties in je leven. Afgelopen maanden heb ik er dan ook voor gezorgd dat ook die weer wat beter gingen lopen. Met de man die ik zo lief heb, maar zo verschillend is, heb ik vele diepgaande gesprekken gehad. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen en we zijn weer samen op weg op hetzelfde spoor.
Projecten en werkzaamheden
Door het weggeven van vele spullen en omdat ik merkte dat ik het ook prettig zou vinden om voor sommige spullen een klein (symbolisch) bedrag te krijgen ben ik een eigen groep op Facebook gestart. Eerst gestart onder de naam "Alles voor een Euro", later werd dit "Alles voor één of twee Euro" en sinds vorige week heb ik zelfs een tweede groep erbij voor de kinderartikelen.
Ook mijn creativiteit komt weer tot zijn recht, ik maak patronen van hotfix, maak lopende projecten af en knutsel wat af.
De herfsteditie van het wijkblad is weer rondgedeeld en in mijn hoofd ben ik alweer bezig met de twee nieuwe artikelen die ik voor het winternummer zal gaan schrijven.
Ik werd gevraagd om als vrijwilliger te komen werken om kinderen op te vangen van moeders die bij een activiteit aanwezig zullen zijn, het voordeel is dat mijn dochter dan gewoon mee kan en ik een kleine vrijwilligersbijdrage zal ontvangen.
Ook heb ik van de week een sollicitatie de deur uit gedaan. Ik was eigenlijk helemaal niet op zoek naar een baan. Deze vacature kwam voorbij en nadat ik van drie mensen afzonderlijk terug had gekregen dat ze het écht iets voor mij vonden heb ik er toch maar op geschreven. Het schrijven van de sollicitatiebrief ging me verrassend gemakkelijk af. Het voelde erg goed, ben nu erg benieuwd naar het vervolg hierop.
Rust
Hoewel ik veel dingen doe, zijn er toch écht wel momenten dat ik voor mezelf kies. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een mail van het uitzendbureau dat ze weer werk voor me hadden. Ik heb dit voor dit moment afgewezen. Ook vandaag had ik ervoor gekozen om een dagje rust te hebben. Samen met mijn dochter heb ik lekker gespeeld, en ik heb de tafel "herfstig" gemaakt. Verder een wasje gedraaid, de plantjes water gegeven, banoffi-cakejes gemaakt en zelfgemaakte aardappelschijfjes gemaakt. Het fijne van zulke dagen is dat niets moet en alles mag. Zou ik toch eens vaker moeten doen! ;-)
Schildklier
De internist verbaasd zich, mijn schildklier wordt steeds rustiger. Zelf ben ik minder verbaasd, ik luister beter naar wat mijn lichaam, hart en ziel mij verteld. Het kan nog beter, maar ik geef mezelf die tijd. Ik weet ook, dat dit een lastig punt voor mij zal blijven.
Relaties
Als er één aspect in je leven niet helemaal goed zit, dan heeft dit zijn weerslag op de andere gebieden in je leven. Zo ook op de relaties in je leven. Afgelopen maanden heb ik er dan ook voor gezorgd dat ook die weer wat beter gingen lopen. Met de man die ik zo lief heb, maar zo verschillend is, heb ik vele diepgaande gesprekken gehad. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen en we zijn weer samen op weg op hetzelfde spoor.
Projecten en werkzaamheden
Door het weggeven van vele spullen en omdat ik merkte dat ik het ook prettig zou vinden om voor sommige spullen een klein (symbolisch) bedrag te krijgen ben ik een eigen groep op Facebook gestart. Eerst gestart onder de naam "Alles voor een Euro", later werd dit "Alles voor één of twee Euro" en sinds vorige week heb ik zelfs een tweede groep erbij voor de kinderartikelen.
Ook mijn creativiteit komt weer tot zijn recht, ik maak patronen van hotfix, maak lopende projecten af en knutsel wat af.
De herfsteditie van het wijkblad is weer rondgedeeld en in mijn hoofd ben ik alweer bezig met de twee nieuwe artikelen die ik voor het winternummer zal gaan schrijven.
Ik werd gevraagd om als vrijwilliger te komen werken om kinderen op te vangen van moeders die bij een activiteit aanwezig zullen zijn, het voordeel is dat mijn dochter dan gewoon mee kan en ik een kleine vrijwilligersbijdrage zal ontvangen.
Ook heb ik van de week een sollicitatie de deur uit gedaan. Ik was eigenlijk helemaal niet op zoek naar een baan. Deze vacature kwam voorbij en nadat ik van drie mensen afzonderlijk terug had gekregen dat ze het écht iets voor mij vonden heb ik er toch maar op geschreven. Het schrijven van de sollicitatiebrief ging me verrassend gemakkelijk af. Het voelde erg goed, ben nu erg benieuwd naar het vervolg hierop.
Rust
Hoewel ik veel dingen doe, zijn er toch écht wel momenten dat ik voor mezelf kies. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een mail van het uitzendbureau dat ze weer werk voor me hadden. Ik heb dit voor dit moment afgewezen. Ook vandaag had ik ervoor gekozen om een dagje rust te hebben. Samen met mijn dochter heb ik lekker gespeeld, en ik heb de tafel "herfstig" gemaakt. Verder een wasje gedraaid, de plantjes water gegeven, banoffi-cakejes gemaakt en zelfgemaakte aardappelschijfjes gemaakt. Het fijne van zulke dagen is dat niets moet en alles mag. Zou ik toch eens vaker moeten doen! ;-)
dinsdag 6 augustus 2013
Opbouw, opruiming en oppassen!
Grote opruiming
Niet alleen in mijn hoofd is het tijd om de bezem doorheen te gooien, ook door mijn huis gaat grondig de bezem. De babyspullen die ik tot nu toe had bewaard worden weggegeven en verkocht en ook allerlei andere dingen die ik had bewaard geef ik weg of verkoop ik. Het is een hele klus, maar ik geef het liever weg dan dat ik het weggooi. Naar mijn mening gebeurt dat namelijk teveel in onze weggooimaatschappij, terwijl veel dingen voor een ander nog prima bruikbaar zijn. Dus, langzaam maar zeker wordt mijn huis leger, maar ook mijn hoofd wordt rustiger.
Niet in één keer
Het feit dat ik de lat niet te hoog zou willen leggen blijft lastig, ik merk dat ik voor mezelf grenzen moet stellen en deze erg goed moet bewaken. Met horten en stoten werkt dat wel, maar ik ben nog niet geheel tevreden. Ik geef mezelf de tijd.
Schildklier (ziekte van Graves)
Nadat ik bij de internist ben geweest kreeg ik toch nog maar een keer medicatie, eigenlijk doen ze dat niet een tweede keer. Ze passen normaal gesproken een drastische maatregel toe. (Operatie of "de slok") Gelukkig was mijn schildklier niet zo héél erg ontregeld, hoewel ik er wel behoorlijk wat last van had en kreeg ik dus Strumazol en na twee weken Thyrax voorgeschreven. Over een week mag ik weer bloed prikken en terug naar de internist om te kijken hoe het nu gaat. Ik merk zelf een wereld van verschil qua vermoeidheid. Hopelijk blijft het goed gaan, ik slik pas 3 dagen Thyrax erbij, dus dat is even afwachten.
Voeding en auto-immuunziekten
Aan mijn internist had ik de vraag gesteld of voeding van enige invloed kon zijn op mijn schildklier en of ik bepaalde producten beter kon laten staan of juist van andere producten beter meer zou kunnen gebruiken. Haar antwoord is te raden, volgens haar had het geen invloed. Mijn gevoel vertelde mij iets anders, zeker ook omdat ik het idee heb dat voeding méér met een mensenlichaam doet dan bekend is in onze Westerse medische wereld. Maar doordat ik geen studies hiernaar heb gedaan kan ik hier niet tegenin gaan. En ineens lees ik een artikel over dit onderwerp. Hierover schijnt ook een item te zijn geschreven in de Margriet van deze week, dus ik ben erg benieuwd. Hoe dan ook, krijgt wederom mijn gevoel hierin gelijk. Alleen nu nog de vraag hoe ik dit kan gaan toepassen en hoe ik mezelf kan helpen, ook als ik straks medicijnvrij ben. Volgens de reguliere geneeskunde zal mijn schildklierprobleem nu namelijk de rest van mijn leven van tijd tot tijd op gaan spelen. Dit zou ik dolgraag willen voorkomen als ik die mogelijkheid heb.
Activiteit en ontspanning
Nu het beter met me gaat ben ik weer gaan lezen, ik heb twee boeken van Tess Gerritsen uitgelezen, heerlijk! En ook in het schrijven heb ik weer zin! Ik wil mijn boek gaan afmaken en ik krijg weer ideeën om te gaan doen. Hier loert wel weer een groot gevaar, het gevaar van die lat waar ik het hierboven al over had. Al die ideeën die in mijn hoofd oppoppen zou ik eigenlijk moeten gaan opschrijven, een tip van iemand die ik op Twitter volg, hij heeft hier gelijk in. Het hebben van een idee betekent namelijk ook niet direct dat je dit moet uitvoeren. Misschien is het wel leuk om het gewoon op te schrijven en later verder uit te werken op een moment dat dit wél haalbaar is.
Opbouwen
Verder gaan met opbouwen is op dit moment mijn eerste prioriteit. Mijn gezin, mijn huishouden, zorgen voor voldoende ontspanning en niet teveel van mezelf eisen. Stapje voor stapje, dan kom ik er wel. En nu? Lekker mijn bedje in! Tot snel!
Niet alleen in mijn hoofd is het tijd om de bezem doorheen te gooien, ook door mijn huis gaat grondig de bezem. De babyspullen die ik tot nu toe had bewaard worden weggegeven en verkocht en ook allerlei andere dingen die ik had bewaard geef ik weg of verkoop ik. Het is een hele klus, maar ik geef het liever weg dan dat ik het weggooi. Naar mijn mening gebeurt dat namelijk teveel in onze weggooimaatschappij, terwijl veel dingen voor een ander nog prima bruikbaar zijn. Dus, langzaam maar zeker wordt mijn huis leger, maar ook mijn hoofd wordt rustiger.
Niet in één keer
Het feit dat ik de lat niet te hoog zou willen leggen blijft lastig, ik merk dat ik voor mezelf grenzen moet stellen en deze erg goed moet bewaken. Met horten en stoten werkt dat wel, maar ik ben nog niet geheel tevreden. Ik geef mezelf de tijd.
Schildklier (ziekte van Graves)
Nadat ik bij de internist ben geweest kreeg ik toch nog maar een keer medicatie, eigenlijk doen ze dat niet een tweede keer. Ze passen normaal gesproken een drastische maatregel toe. (Operatie of "de slok") Gelukkig was mijn schildklier niet zo héél erg ontregeld, hoewel ik er wel behoorlijk wat last van had en kreeg ik dus Strumazol en na twee weken Thyrax voorgeschreven. Over een week mag ik weer bloed prikken en terug naar de internist om te kijken hoe het nu gaat. Ik merk zelf een wereld van verschil qua vermoeidheid. Hopelijk blijft het goed gaan, ik slik pas 3 dagen Thyrax erbij, dus dat is even afwachten.
Voeding en auto-immuunziekten
Aan mijn internist had ik de vraag gesteld of voeding van enige invloed kon zijn op mijn schildklier en of ik bepaalde producten beter kon laten staan of juist van andere producten beter meer zou kunnen gebruiken. Haar antwoord is te raden, volgens haar had het geen invloed. Mijn gevoel vertelde mij iets anders, zeker ook omdat ik het idee heb dat voeding méér met een mensenlichaam doet dan bekend is in onze Westerse medische wereld. Maar doordat ik geen studies hiernaar heb gedaan kan ik hier niet tegenin gaan. En ineens lees ik een artikel over dit onderwerp. Hierover schijnt ook een item te zijn geschreven in de Margriet van deze week, dus ik ben erg benieuwd. Hoe dan ook, krijgt wederom mijn gevoel hierin gelijk. Alleen nu nog de vraag hoe ik dit kan gaan toepassen en hoe ik mezelf kan helpen, ook als ik straks medicijnvrij ben. Volgens de reguliere geneeskunde zal mijn schildklierprobleem nu namelijk de rest van mijn leven van tijd tot tijd op gaan spelen. Dit zou ik dolgraag willen voorkomen als ik die mogelijkheid heb.
Activiteit en ontspanning
Nu het beter met me gaat ben ik weer gaan lezen, ik heb twee boeken van Tess Gerritsen uitgelezen, heerlijk! En ook in het schrijven heb ik weer zin! Ik wil mijn boek gaan afmaken en ik krijg weer ideeën om te gaan doen. Hier loert wel weer een groot gevaar, het gevaar van die lat waar ik het hierboven al over had. Al die ideeën die in mijn hoofd oppoppen zou ik eigenlijk moeten gaan opschrijven, een tip van iemand die ik op Twitter volg, hij heeft hier gelijk in. Het hebben van een idee betekent namelijk ook niet direct dat je dit moet uitvoeren. Misschien is het wel leuk om het gewoon op te schrijven en later verder uit te werken op een moment dat dit wél haalbaar is.
Opbouwen
Verder gaan met opbouwen is op dit moment mijn eerste prioriteit. Mijn gezin, mijn huishouden, zorgen voor voldoende ontspanning en niet teveel van mezelf eisen. Stapje voor stapje, dan kom ik er wel. En nu? Lekker mijn bedje in! Tot snel!
Abonneren op:
Posts (Atom)