Peuterspeelzaal
Terwijl ik mijn dochter naar de peuterspeelzaal bracht, vroeg zij aan me of haar vriendje ook zou komen die dag. Op de peuterspeelzaal aangekomen was hij er niet. Ik besloot even te bellen met de vraag of ik hem even op moest komen halen. Tenslotte was ik toch op de fiets. Mijn vriendin vertelde me dat ze op het punt stond om onderweg te gaan en dat we elkaar wel tegemoet zouden lopen.
Wachten
Samen hebben wij het knulletje naar de peuterspeelzaal gebracht, hoewel de deur eigenlijk al dicht was mocht hij toch nog naar binnen. Daarna kwam ze bij mij een bakkie drinken en hebben we samen gewacht en gekletst tot het weer tijd was om de kinderen te halen.
Schoonmaker
Toen we bij mijn huis aan kwamen was de schoonmaker in het portiek bezig voor mijn deur. Ik bood hem ook een bakkie koffie aan. Hij was hier verbaasd over, maar hij was erg blij met het aanbod. Hij had het gelijk over de grote schoonmaak. :-)
Cadeau aan mezelf
Vanavond ga ik mezelf ook iets geven. Door alles wat er speelt in mijn leven en doordat het bewaken van mijn eigen grenzen soms nogal lastig is, ga ik vanavond een heerlijk rustig avondje beleven en op tijd naar mijn bed.
woensdag 12 februari 2014
dinsdag 11 februari 2014
RAK week - dag 2
Moe en emotioneel
Vandaag voelde ik me voornamelijk erg moe. Gisteren had ik mijn dag voor mezelf toch weer eens te vol ingepland. Hoewel ik allerlei plannen in mijn hoofd had heb ik vandaag vooral goed naar mijn lichaam en geest geluisterd. Toen ik dochterlief had weggebracht naar de peuterspeelzaal voelde ik me emotioneel. Ze wilde niet dat ik haar binnen bracht, dus bij de deur heb ik haar aan de juf afgeleverd en ik bleef achter op een leeg schoolplein. Natuurlijk ben ik blij dat ik zo'n zelfstandige dochter heb, maar ik had dit nog niet verwacht en het besef dat ze na de zomervakantie naar school gaat en het "grote" loslaten dan écht gaat beginnen kwam even flink binnen.
Me-time
Thuis heb ik heerlijk mijn soapserie terug gekeken, had het namelijk een week niet kunnen kijken, dus heb daar uitgebreid de tijd voor genomen. Verder een heel klein beetje opgeruimd, zodat mijn huis visite-vriendelijk was en toen was het alweer tijd om de kleine meid op te halen.
Wandeling
De terugweg van school naar huis duurde een tijdje, we wandelden samen met mijn vriendin en haar zoontje en we genoten van onze wandeling. Ondertussen praatten we over van alles en nog wat met zowel de kinderen als met elkaar. Op het punt waar onze wegen elkaar gewoonlijk scheidden hebben we een tijdje gekeken naar een jonge vrouw die haar hond aan het trainen was. Ze liet hem over een boomstam springen en als hij het goed gedaan had werd hij beloond met wat lekkers. Mooi gezicht en de kinderen genoten ook van dit aanblik. Ze mochten de hond zelfs even aaien.
Visite
Toen was het tijd om een beetje te haasten, want de visite zou zo voor de deur staan en ik zou het niet leuk vinden als ze voor een dichte deur zou komen te staan. We waren nog maar net binnen of mijn schoonzusje belde aan. Nét op tijd dus. Gezellig bij zitten kletsen totdat ze haar kids uit school moest halen.
Ontspanning voor manlief
Op het moment dat manlief thuis kwam besloot ik hem te ontlasten. Hij kwam moe uit zijn werk en wilde even ontspannen achter de PC. Ik heb dochterlief dus meegenomen naar de keuken en we hebben "samen" gekookt en dochterlief heeft de tafel gedekt. Toen het eten klaar was kon manlief zo aanschuiven.
Na het eten heb ik de tafel afgeruimd, een toetje voor dochterlief en manlief gehaald en koffie gezet.
Hoewel het misschien niet groots is, hoop ik dat manlief het wel waardeert. Onze dochter vind het in ieder geval heerlijk om haar mama te mogen helpen.
Vandaag voelde ik me voornamelijk erg moe. Gisteren had ik mijn dag voor mezelf toch weer eens te vol ingepland. Hoewel ik allerlei plannen in mijn hoofd had heb ik vandaag vooral goed naar mijn lichaam en geest geluisterd. Toen ik dochterlief had weggebracht naar de peuterspeelzaal voelde ik me emotioneel. Ze wilde niet dat ik haar binnen bracht, dus bij de deur heb ik haar aan de juf afgeleverd en ik bleef achter op een leeg schoolplein. Natuurlijk ben ik blij dat ik zo'n zelfstandige dochter heb, maar ik had dit nog niet verwacht en het besef dat ze na de zomervakantie naar school gaat en het "grote" loslaten dan écht gaat beginnen kwam even flink binnen.
Me-time
Thuis heb ik heerlijk mijn soapserie terug gekeken, had het namelijk een week niet kunnen kijken, dus heb daar uitgebreid de tijd voor genomen. Verder een heel klein beetje opgeruimd, zodat mijn huis visite-vriendelijk was en toen was het alweer tijd om de kleine meid op te halen.
Wandeling
De terugweg van school naar huis duurde een tijdje, we wandelden samen met mijn vriendin en haar zoontje en we genoten van onze wandeling. Ondertussen praatten we over van alles en nog wat met zowel de kinderen als met elkaar. Op het punt waar onze wegen elkaar gewoonlijk scheidden hebben we een tijdje gekeken naar een jonge vrouw die haar hond aan het trainen was. Ze liet hem over een boomstam springen en als hij het goed gedaan had werd hij beloond met wat lekkers. Mooi gezicht en de kinderen genoten ook van dit aanblik. Ze mochten de hond zelfs even aaien.
Visite
Toen was het tijd om een beetje te haasten, want de visite zou zo voor de deur staan en ik zou het niet leuk vinden als ze voor een dichte deur zou komen te staan. We waren nog maar net binnen of mijn schoonzusje belde aan. Nét op tijd dus. Gezellig bij zitten kletsen totdat ze haar kids uit school moest halen.
Ontspanning voor manlief
Op het moment dat manlief thuis kwam besloot ik hem te ontlasten. Hij kwam moe uit zijn werk en wilde even ontspannen achter de PC. Ik heb dochterlief dus meegenomen naar de keuken en we hebben "samen" gekookt en dochterlief heeft de tafel gedekt. Toen het eten klaar was kon manlief zo aanschuiven.
Na het eten heb ik de tafel afgeruimd, een toetje voor dochterlief en manlief gehaald en koffie gezet.
Hoewel het misschien niet groots is, hoop ik dat manlief het wel waardeert. Onze dochter vind het in ieder geval heerlijk om haar mama te mogen helpen.
maandag 10 februari 2014
RAK Week - dag 1
RAK week - Random Acts of Kindness
En toen ontving ik gisteren op het laatste moment een mail van @Verdubbeldame met de vraag of ik, als ex-deelneemster van de geefmaand, ook wilde deelnemen aan deze uitdaging: De RAK week.
Dankzij de geefmaand weet ik heel goed dat ik zelfs geef als ik er niet over nadenk, het zit in me en doe het met liefde! Het maakt me namelijk blij en gelukkig!
Oude vriendin
Na een wandeling met dochterlief kwam ik bij het kleine winkelcentrum van onze wijk een oude vriendin van me tegen. Onze dochters zaten bij elkaar op de peuterspeelzaal, alleen was haar dochter al snel 4 jaar geworden, dus helaas was dat van korte duur. Ik kwam haar nog wel tegen, maar vaak hadden we dan beiden iets anders te doen. Nu zat zij met haar twee dochters te genieten van een croissantje en ik besloot mijn vermoeidheid te negeren en gezellig bij haar te gaan zitten.
Toen we een tijdje gezeten hadden en de kinderen hadden gadegeslagen, was ons achterwerk toch behoorlijk aan de koude kant geworden. Dus ik nodigde haar uit voor een bakkie koffie bij mij thuis, welke zij met liefde aannam.
Kinderen
Wat een genot om kinderen zo fijn met elkaar te zien spelen! Hoewel dochterlief en ik beiden moe waren, vonden wij het erg gezellig om vriendinnen over de vloer te hebben. Bij het afscheid waren zowel mijn dochter als haar oudste dochter emotioneel, ze wilden geen afscheid van elkaar nemen.
Een goed begin
Kortom, vandaag was dus echt een prachtig geschenk. Ik heb niet alleen haar een kopje koffie en de warmte van mijn huis gegeven. Ook heb ik mezelf de tijd gegeven om te genieten van het samenzijn met een andere persoon. Een mooi begin van de week!
En toen ontving ik gisteren op het laatste moment een mail van @Verdubbeldame met de vraag of ik, als ex-deelneemster van de geefmaand, ook wilde deelnemen aan deze uitdaging: De RAK week.
Dankzij de geefmaand weet ik heel goed dat ik zelfs geef als ik er niet over nadenk, het zit in me en doe het met liefde! Het maakt me namelijk blij en gelukkig!
Oude vriendin
Na een wandeling met dochterlief kwam ik bij het kleine winkelcentrum van onze wijk een oude vriendin van me tegen. Onze dochters zaten bij elkaar op de peuterspeelzaal, alleen was haar dochter al snel 4 jaar geworden, dus helaas was dat van korte duur. Ik kwam haar nog wel tegen, maar vaak hadden we dan beiden iets anders te doen. Nu zat zij met haar twee dochters te genieten van een croissantje en ik besloot mijn vermoeidheid te negeren en gezellig bij haar te gaan zitten.
Toen we een tijdje gezeten hadden en de kinderen hadden gadegeslagen, was ons achterwerk toch behoorlijk aan de koude kant geworden. Dus ik nodigde haar uit voor een bakkie koffie bij mij thuis, welke zij met liefde aannam.
Kinderen
Wat een genot om kinderen zo fijn met elkaar te zien spelen! Hoewel dochterlief en ik beiden moe waren, vonden wij het erg gezellig om vriendinnen over de vloer te hebben. Bij het afscheid waren zowel mijn dochter als haar oudste dochter emotioneel, ze wilden geen afscheid van elkaar nemen.
Een goed begin
Kortom, vandaag was dus echt een prachtig geschenk. Ik heb niet alleen haar een kopje koffie en de warmte van mijn huis gegeven. Ook heb ik mezelf de tijd gegeven om te genieten van het samenzijn met een andere persoon. Een mooi begin van de week!
maandag 30 december 2013
Honing en kikkers
29 december 2013 - dag 21
Via Facebook heb ik een dame aangeboden een patroon in hotfix te maken van het logo van de Rolling Stones. Haar zoon was jarig en ze wilde hem graag verrassen. Ik heb deze dag goed gebruikt en ben met de bestelling aan de slag gegaan. Helaas kwam ik een paar steentjes tekort om het patroon af te maken, dus direct besteld bij mijn leverancier.
Via de weggeefhoek 070 mocht ik een spaarkaart van de Hoogvliet komen ophalen, zij kwam 2 zegels tekort en ik had juist die zegels liggen, dus dat kwam mooi uit. Bij het ophalen van de spaarkaart gaf ik haar een klein potje honing met een bijtje erop. Ze was blij verrast, want ze had helemaal niks terug verwacht, maar dat vind ik altijd zo leuk; het verrassingseffect bij het geven van een geschenk.
Thuis aangekomen heeft dochter nog even lekker buiten gespeeld met haar vriendje en wij tegelijkertijd een frisse neus gehaald. Wat een prettige bijkomstigheid dat het toch steeds zulk mooi weer is! Wel een beetje aan de frisse kant, maar het is prima buitenspeelweer!
30 december 2013 - dag 22
Manlief mocht vandaag weer aan het werk, tot grote teleurstelling van onze kleine meid. Ze miste haar papa, maar gelukkig hebben we het samen ook erg leuk gehad.
Ze had haar prinsessenjurk aangedaan en ze is dol op papier vouwen en scheuren. Dus lekker aan de slag gegaan met vouwpapier. Ik heb voor haar 2 kikkers gemaakt en tot mijn grote frustratie lukte het me niet iets anders voor haar te vouwen, maar ze was erg blij met haar kikkers.
Toen ze uitgespeeld was met het vouwen heeft ze allemaal kleine stukjes gemaakt van het papier en speelde ze "Dibbedibbeda, het konijn" na. Of het een bestaand konijn is, of haar fantasiekonijn maakt niet uit, het kwam er op neer dat ze al die kleine papiertjes over haar hoofd gooide. Echt een leuk gezicht!
Het stond garant voor een blij koppie en daar word mijn hart ook altijd zo blij van. Mijn geschenk van vandaag was dan ook heerlijk spelen met mijn dochter en natuurlijk de kikkers.
In de avond mijn hotfix-bestelling opgehaald en de bestelling afgemaakt onder het genot van de klanken van de top 2000.
Via Facebook heb ik een dame aangeboden een patroon in hotfix te maken van het logo van de Rolling Stones. Haar zoon was jarig en ze wilde hem graag verrassen. Ik heb deze dag goed gebruikt en ben met de bestelling aan de slag gegaan. Helaas kwam ik een paar steentjes tekort om het patroon af te maken, dus direct besteld bij mijn leverancier.
Via de weggeefhoek 070 mocht ik een spaarkaart van de Hoogvliet komen ophalen, zij kwam 2 zegels tekort en ik had juist die zegels liggen, dus dat kwam mooi uit. Bij het ophalen van de spaarkaart gaf ik haar een klein potje honing met een bijtje erop. Ze was blij verrast, want ze had helemaal niks terug verwacht, maar dat vind ik altijd zo leuk; het verrassingseffect bij het geven van een geschenk.
Thuis aangekomen heeft dochter nog even lekker buiten gespeeld met haar vriendje en wij tegelijkertijd een frisse neus gehaald. Wat een prettige bijkomstigheid dat het toch steeds zulk mooi weer is! Wel een beetje aan de frisse kant, maar het is prima buitenspeelweer!
30 december 2013 - dag 22
Manlief mocht vandaag weer aan het werk, tot grote teleurstelling van onze kleine meid. Ze miste haar papa, maar gelukkig hebben we het samen ook erg leuk gehad.
Ze had haar prinsessenjurk aangedaan en ze is dol op papier vouwen en scheuren. Dus lekker aan de slag gegaan met vouwpapier. Ik heb voor haar 2 kikkers gemaakt en tot mijn grote frustratie lukte het me niet iets anders voor haar te vouwen, maar ze was erg blij met haar kikkers.
Toen ze uitgespeeld was met het vouwen heeft ze allemaal kleine stukjes gemaakt van het papier en speelde ze "Dibbedibbeda, het konijn" na. Of het een bestaand konijn is, of haar fantasiekonijn maakt niet uit, het kwam er op neer dat ze al die kleine papiertjes over haar hoofd gooide. Echt een leuk gezicht!
Het stond garant voor een blij koppie en daar word mijn hart ook altijd zo blij van. Mijn geschenk van vandaag was dan ook heerlijk spelen met mijn dochter en natuurlijk de kikkers.
In de avond mijn hotfix-bestelling opgehaald en de bestelling afgemaakt onder het genot van de klanken van de top 2000.
zaterdag 28 december 2013
Ouders kwijt, helpen met koken
27 december 2013 - dag 19
Vandaag met het gezin (net als vele andere gezinnen met ons) naar het tuincentrum gegaan. Eigenlijk was ik van plan kerstballen te kopen en een slinger voor in de kerstboom. Uiteindelijk stonden we buiten met allerlei spullen voor de kat en niets voor de kerst. :-) De kerstdorpen die ze daar gemaakt hadden vond ik prachtig en we hebben daar dan ook van genoten.
Op een gegeven moment zag ik een jongetje zoekend naar papa en mama, huilend en de paniek in zijn ogen zichtbaar. Het knulletje was zijn papa en mama kwijt en alle volwassenen keken wel (de meesten geërgerd), maar gingen niet naar hem toe. Ik ging naar het jongetje en vroeg hoe hij heette en vertelde dat we zijn papa en mama gingen zoeken. Milan kon gelukkig snel weer worden herenigd met zijn papa. Het leek alsof het de vader niet veel kon schelen, maar Milan was blij weer bij papa te zijn en dat is het belangrijkste natuurlijk.
28 december 2013 - dag 20
In het winkelcentrum was het ontzettend druk, geen wonder dat ik het normaal gesproken mijd op zaterdag! We waren van plan om even snel een paar kleine dingetjes te kopen, dus lekker op de fiets er naartoe. Zelfs voor de fietsen was bijna geen plaats meer! Uiteindelijk veel meer gekocht dan we van plan waren, maar gelukkig ondanks dat we op de fiets waren is het allemaal gelukt.
Toen het bijna etenstijd was heb ik aan mijn dochter gevraagd of ze mama wilde helpen of dat ze liever televisie keek. Ze wilde me dolgraag helpen. (dat verbaast me niks, meisje is gek op eten)
Zo gezegd zo gedaan, lekker zitten op het aanrecht, paprika proeven, bevroren boontje proeven en zelf een gehaktballetje maken. Het is erg leuk om te zien hoe ze oplet hoe ik iets doe en hoe ze het dan nadoet.
Vandaag met het gezin (net als vele andere gezinnen met ons) naar het tuincentrum gegaan. Eigenlijk was ik van plan kerstballen te kopen en een slinger voor in de kerstboom. Uiteindelijk stonden we buiten met allerlei spullen voor de kat en niets voor de kerst. :-) De kerstdorpen die ze daar gemaakt hadden vond ik prachtig en we hebben daar dan ook van genoten.
Op een gegeven moment zag ik een jongetje zoekend naar papa en mama, huilend en de paniek in zijn ogen zichtbaar. Het knulletje was zijn papa en mama kwijt en alle volwassenen keken wel (de meesten geërgerd), maar gingen niet naar hem toe. Ik ging naar het jongetje en vroeg hoe hij heette en vertelde dat we zijn papa en mama gingen zoeken. Milan kon gelukkig snel weer worden herenigd met zijn papa. Het leek alsof het de vader niet veel kon schelen, maar Milan was blij weer bij papa te zijn en dat is het belangrijkste natuurlijk.
28 december 2013 - dag 20
In het winkelcentrum was het ontzettend druk, geen wonder dat ik het normaal gesproken mijd op zaterdag! We waren van plan om even snel een paar kleine dingetjes te kopen, dus lekker op de fiets er naartoe. Zelfs voor de fietsen was bijna geen plaats meer! Uiteindelijk veel meer gekocht dan we van plan waren, maar gelukkig ondanks dat we op de fiets waren is het allemaal gelukt.
Toen het bijna etenstijd was heb ik aan mijn dochter gevraagd of ze mama wilde helpen of dat ze liever televisie keek. Ze wilde me dolgraag helpen. (dat verbaast me niks, meisje is gek op eten)
Zo gezegd zo gedaan, lekker zitten op het aanrecht, paprika proeven, bevroren boontje proeven en zelf een gehaktballetje maken. Het is erg leuk om te zien hoe ze oplet hoe ik iets doe en hoe ze het dan nadoet.
donderdag 26 december 2013
Opkomen voor de medemens
26 december 2013 - dag 18
Tijdens de kerstdagen komen er altijd veel dingen uit mijn jeugd naar boven, waardoor ik me op bepaalde momenten weer even eenzaam en onbegrepen voel als destijds. In combinatie met slaaptekort reageer ik dan soms nét te fel op mijn geliefden als die mij op de een of andere manier emotioneel raken.
Nadat ik vanochtend uitgeraasd was in het park hebben we bij mijn schoonouders kerst gevierd. Ik kan het altijd wel goed vinden met mijn schoonzusje. We snappen elkaar wel en dat is dus erg fijn dat zij er ook is. Ook oude oma was er, dat is de oma van mijn man. Eigenlijk heb ik soms wel medelijden met haar, de reden waarom zal ik in het midden laten.
Hetgeen dat ik vandaag gegeven heb is persoonlijke aandacht voor de neven, een wandeling met de hond, schoonzus en neef en ik heb het opgenomen in een discussie voor oude oma. Hoewel ik er verder niet teveel over kwijt wil en kan ben ik blij dat ik dit heb kunnen doen.
Tijdens de kerstdagen komen er altijd veel dingen uit mijn jeugd naar boven, waardoor ik me op bepaalde momenten weer even eenzaam en onbegrepen voel als destijds. In combinatie met slaaptekort reageer ik dan soms nét te fel op mijn geliefden als die mij op de een of andere manier emotioneel raken.
Nadat ik vanochtend uitgeraasd was in het park hebben we bij mijn schoonouders kerst gevierd. Ik kan het altijd wel goed vinden met mijn schoonzusje. We snappen elkaar wel en dat is dus erg fijn dat zij er ook is. Ook oude oma was er, dat is de oma van mijn man. Eigenlijk heb ik soms wel medelijden met haar, de reden waarom zal ik in het midden laten.
Hetgeen dat ik vandaag gegeven heb is persoonlijke aandacht voor de neven, een wandeling met de hond, schoonzus en neef en ik heb het opgenomen in een discussie voor oude oma. Hoewel ik er verder niet teveel over kwijt wil en kan ben ik blij dat ik dit heb kunnen doen.
woensdag 25 december 2013
Persoonlijke aandacht en douchesetje
24 december 2013 - dag 16
Deze dag heb ik voornamelijk tijd aan mijn dochter gegeven. Ik voelde me niet helemaal lekker (lichamelijk). Mijn schildklier werkt op dit moment te traag en ik had dus écht een dag dat ik niet meer wist waar ik mijn energie vandaan moest halen.
Ik heb lekker geknutseld, spelletjes gespeeld en later even mijn dochtertje oma laten bellen om haar uit te nodigen voor de koffie. 'Jaaaa' zei mijn dochter, 'dan kan ze ook de kerstboom zien!!!' Opa en oma waren namelijk 4 weken op vakantie geweest en maandag weer terug gekomen.
Nu is het spelen met mijn kind geen opoffering, dat doe ik graag, maar toen ik zo met haar speelde en besloot dat ik die dag ook niks anders hoefde te doen dan me met haar bezig te houden leek het alsof er een last van mijn schouders viel en ik meer energie kreeg.
In de avond (kerstavond) hebben we met z'n drietjes een stukje van een film gekeken en we hadden ieder een kleinigheidje om uit te pakken. Dochterlief zakdoekjes, ik chocola en voor manlief had ik een canvas laten maken van een foto van hem met zijn dochter in de sneeuw (van vorig jaar). Al met al een prima dagje.
25 december 2013 - dag 17
Eerste kerstdag, we hadden afgesproken dat we vandaag bij mijn vader gingen eten. We waren rond 16.00 uur uitgenodigd, dus we hadden ervoor gezorgd dat we tegen die tijd kant en klaar waren. Voor mijn bonusmoeder had ik een setje douchegel, scrub, sponsje, bodylotion meegenomen. Hoewel het de gewoonte is (in Nederland?) iets mee te nemen voor de gastvrouw heb ik het met liefde voor haar meegenomen.
Deze dag heb ik voornamelijk tijd aan mijn dochter gegeven. Ik voelde me niet helemaal lekker (lichamelijk). Mijn schildklier werkt op dit moment te traag en ik had dus écht een dag dat ik niet meer wist waar ik mijn energie vandaan moest halen.
Ik heb lekker geknutseld, spelletjes gespeeld en later even mijn dochtertje oma laten bellen om haar uit te nodigen voor de koffie. 'Jaaaa' zei mijn dochter, 'dan kan ze ook de kerstboom zien!!!' Opa en oma waren namelijk 4 weken op vakantie geweest en maandag weer terug gekomen.
Nu is het spelen met mijn kind geen opoffering, dat doe ik graag, maar toen ik zo met haar speelde en besloot dat ik die dag ook niks anders hoefde te doen dan me met haar bezig te houden leek het alsof er een last van mijn schouders viel en ik meer energie kreeg.
In de avond (kerstavond) hebben we met z'n drietjes een stukje van een film gekeken en we hadden ieder een kleinigheidje om uit te pakken. Dochterlief zakdoekjes, ik chocola en voor manlief had ik een canvas laten maken van een foto van hem met zijn dochter in de sneeuw (van vorig jaar). Al met al een prima dagje.
25 december 2013 - dag 17
Eerste kerstdag, we hadden afgesproken dat we vandaag bij mijn vader gingen eten. We waren rond 16.00 uur uitgenodigd, dus we hadden ervoor gezorgd dat we tegen die tijd kant en klaar waren. Voor mijn bonusmoeder had ik een setje douchegel, scrub, sponsje, bodylotion meegenomen. Hoewel het de gewoonte is (in Nederland?) iets mee te nemen voor de gastvrouw heb ik het met liefde voor haar meegenomen.
Abonneren op:
Posts (Atom)