Weggeefmaand November

Weggeefmaand November
Toen ik deze blog begon was ik geïnspireerd door Lenny en haar gezin. Zij gaven een jaar vriendelijkheid weg en ze deden dit op zo'n leuke manier dat ik besloot dat ik ook meer over dit soort dingen wilde bloggen. Inmiddels is het hierover bloggen een beetje in de vergetelheid geraakt, totdat ik nu de blog las over de weggeefmaand november.
Natuurlijk wil ik hier weer aan meedoen! En uiteraard wil ik weer bloggen om hiermee andere mensen te inspireren en blij te maken! Wat fijn dat ik die blog ben tegen gekomen en wat heerlijk dat er zoveel mensen zijn die ook graag willen geven en anderen blij willen maken!

Doe jij ook mee?

Najaarsdrukte

Het is alweer twee maanden na mijn laatste blog. Ik heb letterlijk een stapje terug gedaan. Voor mijn schildklier, voor mijn relaties en voor mezelf was deze periode nodig en ben dan ook blij met de keuzes die ik voor mezelf genomen heb.

Schildklier
De internist verbaasd zich, mijn schildklier wordt steeds rustiger. Zelf ben ik minder verbaasd, ik luister beter naar wat mijn lichaam, hart en ziel mij verteld. Het kan nog beter, maar ik geef mezelf die tijd. Ik weet ook, dat dit een lastig punt voor mij zal blijven.

Relaties
Als er één aspect in je leven niet helemaal goed zit, dan heeft dit zijn weerslag op de andere gebieden in je leven. Zo ook op de relaties in je leven. Afgelopen maanden heb ik er dan ook voor gezorgd dat ook die weer wat beter gingen lopen. Met de man die ik zo lief heb, maar zo verschillend is, heb ik vele diepgaande gesprekken gehad. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen en we zijn weer samen op weg op hetzelfde spoor.

Projecten en werkzaamheden
Door het weggeven van vele spullen en omdat ik merkte dat ik het ook prettig zou vinden om voor sommige spullen een klein (symbolisch) bedrag te krijgen ben ik een eigen groep op Facebook gestart. Eerst gestart onder de naam "Alles voor een Euro", later werd dit "Alles voor één of twee Euro" en sinds vorige week heb ik zelfs een tweede groep erbij voor de kinderartikelen.
Ook mijn creativiteit komt weer tot zijn recht, ik maak patronen van hotfix, maak lopende projecten af en knutsel wat af.
De herfsteditie van het wijkblad is weer rondgedeeld en in mijn hoofd ben ik alweer bezig met de twee nieuwe artikelen die ik voor het winternummer zal gaan schrijven.
Ik werd gevraagd om als vrijwilliger te komen werken om kinderen op te vangen van moeders die bij een activiteit aanwezig zullen zijn, het voordeel is dat mijn dochter dan gewoon mee kan en ik een kleine vrijwilligersbijdrage zal ontvangen.
Ook heb ik van de week een sollicitatie de deur uit gedaan. Ik was eigenlijk helemaal niet op zoek naar een baan. Deze vacature kwam voorbij en nadat ik van drie mensen afzonderlijk terug had gekregen dat ze het écht iets voor mij vonden heb ik er toch maar op geschreven. Het schrijven van de sollicitatiebrief ging me verrassend gemakkelijk af. Het voelde erg goed, ben nu erg benieuwd naar het vervolg hierop.

Rust
Hoewel ik veel dingen doe, zijn er toch écht wel momenten dat ik voor mezelf kies. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een mail van het uitzendbureau dat ze weer werk voor me hadden. Ik heb dit voor dit moment afgewezen. Ook vandaag had ik ervoor gekozen om een dagje rust te hebben. Samen met mijn dochter heb ik lekker gespeeld, en ik heb de tafel "herfstig" gemaakt. Verder een wasje gedraaid, de plantjes water gegeven, banoffi-cakejes gemaakt en zelfgemaakte aardappelschijfjes gemaakt. Het fijne van zulke dagen is dat niets moet en alles mag. Zou ik toch eens vaker moeten doen! ;-)

Opbouw, opruiming en oppassen!

Grote opruiming
Niet alleen in mijn hoofd is het tijd om de bezem doorheen te gooien, ook door mijn huis gaat grondig de bezem. De babyspullen die ik tot nu toe had bewaard worden weggegeven en verkocht en ook allerlei andere dingen die ik had bewaard geef ik weg of verkoop ik. Het is een hele klus, maar ik geef het liever weg dan dat ik het weggooi. Naar mijn mening gebeurt dat namelijk teveel in onze weggooimaatschappij, terwijl veel dingen voor een ander nog prima bruikbaar zijn. Dus, langzaam maar zeker wordt mijn huis leger, maar ook mijn hoofd wordt rustiger.

Niet in één keer
Het feit dat ik de lat niet te hoog zou willen leggen blijft lastig, ik merk dat ik voor mezelf grenzen moet stellen en deze erg goed moet bewaken. Met horten en stoten werkt dat wel, maar ik ben nog niet geheel tevreden. Ik geef mezelf de tijd.

Schildklier (ziekte van Graves)
Nadat ik bij de internist ben geweest kreeg ik toch nog maar een keer medicatie, eigenlijk doen ze dat niet een tweede keer. Ze passen normaal gesproken een drastische maatregel toe. (Operatie of "de slok") Gelukkig was mijn schildklier niet zo héél erg ontregeld, hoewel ik er wel behoorlijk wat last van had en kreeg ik dus Strumazol en na twee weken Thyrax voorgeschreven. Over een week mag ik weer bloed prikken en terug naar de internist om te kijken hoe het nu gaat. Ik merk zelf een wereld van verschil qua vermoeidheid. Hopelijk blijft het goed gaan, ik slik pas 3 dagen Thyrax erbij, dus dat is even afwachten.

Voeding en auto-immuunziekten
Aan mijn internist had ik de vraag gesteld of voeding van enige invloed kon zijn op mijn schildklier en of ik bepaalde producten beter kon laten staan of juist van andere producten beter meer zou kunnen gebruiken. Haar antwoord is te raden, volgens haar had het geen invloed. Mijn gevoel vertelde mij iets anders, zeker ook omdat ik het idee heb dat voeding méér met een mensenlichaam doet dan bekend is in onze Westerse medische wereld. Maar doordat ik geen studies hiernaar heb gedaan kan ik hier niet tegenin gaan. En ineens lees ik een artikel over dit onderwerp. Hierover schijnt ook een item te zijn geschreven in de Margriet van deze week, dus ik ben erg benieuwd. Hoe dan ook, krijgt wederom mijn gevoel hierin gelijk. Alleen nu nog de vraag hoe ik dit kan gaan toepassen en hoe ik mezelf kan helpen, ook als ik straks medicijnvrij ben. Volgens de reguliere geneeskunde zal mijn schildklierprobleem nu namelijk de rest van mijn leven van tijd tot tijd op gaan spelen. Dit zou ik dolgraag willen voorkomen als ik die mogelijkheid heb.

Activiteit en ontspanning
Nu het beter met me gaat ben ik weer gaan lezen, ik heb twee boeken van Tess Gerritsen uitgelezen, heerlijk! En ook in het schrijven heb ik weer zin! Ik wil mijn boek gaan afmaken en ik krijg weer ideeën om te gaan doen. Hier loert wel weer een groot gevaar, het gevaar van die lat waar ik het hierboven al over had. Al die ideeën die in mijn hoofd oppoppen zou ik eigenlijk moeten gaan opschrijven, een tip van iemand die ik op Twitter volg, hij heeft hier gelijk in. Het hebben van een idee betekent namelijk ook niet direct dat je dit moet uitvoeren. Misschien is het wel leuk om het gewoon op te schrijven en later verder uit te werken op een moment dat dit wél haalbaar is.

Opbouwen
Verder gaan met opbouwen is op dit moment mijn eerste prioriteit. Mijn gezin, mijn huishouden, zorgen voor voldoende ontspanning en niet teveel van mezelf eisen. Stapje voor stapje, dan kom ik er wel. En nu? Lekker mijn bedje in! Tot snel!

Het proces van besef en het geluid van verandering

De symboliek van de te snel werkende schildklier
En dan komt er opeens een dag dat je een duwtje in je rug krijgt. Het duwtje in de rug werd veroorzaakt door een toegestuurde tekst via @OntWikkeltZich op Twitter over de symboliek van de te snel werkende schildklier.

Bij het lezen van de tekst voelde ik in eerste instantie weerstand. Dat is natuurlijk al een teken aan de wand, dat er een kern van waarheid in de tekst zit. Om die reden wilde ik mezelf de tijd gunnen het op me in te laten werken en te gaan begrijpen.

Echt en open zijn
Deze tijd nam ik dan ook en ik begon het steeds beter te begrijpen. Verder kwam er in deze week nog een moment dat @Safeje een vraagstelling had over positief zijn of "the real thing". Ook dit heeft mij aan het denken gezet. Aangezien de meesten toch wel vonden dat je best ook open kunt zijn over de minder prettige kanten van het leven heb ik besloten dat ik óók op Twitter iets meer kan delen. Jammer genoeg zijn er plekken in het "echte" leven, waar ik niet mezelf kan zijn zonder erop afgerekend te worden, gelukkig kan ik dat thuis wel. Ik mag dan wel eens naar doen, maar wat houd ik enorm veel van mijn gezin waar ik gewoon ik kan en mag zijn! ♥♥♥♥

Krassen op de ziel
Mijn jeugd heeft zijn sporen achtergelaten in mijn huidige leven, ik probeer dit wel eens (of meer dan eens) te negeren. Ik vind het lastig om pijnpunten in het nu "zomaar" te gooien op: "Het komt door het verleden". Dat vind ik te gemakkelijk. Echter heeft het me, ondanks dat ik dat niet wil, gevormd en net als ieder ander heb ik krassen op mijn ziel uit mijn verleden.

De lat te hoog leggen
Het zou fijn zijn als ik mezelf de kans gaf om mezelf te zijn. Waarom zou ik meer uit mezelf willen halen als wat er in zit? Op zo'n manier zou ik mijn dochter niet willen pushen, dus het word tijd dat ik daar bij mezelf ook eens mee op houd. Het is goed zoals ik ben en als iets een keer niet gaat, dan gaat het niet.

Stapje voor stapje
Dat het besef er al is, is de eerste stap. Er zijn ook momenten in mijn leven dat het een tijdje beter gaat en dat ik die lat niet zo achterlijk hoog leg. Nu hoop ik dat mijn bewustzijn blijft en dat ik stapje voor stapje mijn rust terugvind en niet zo bozig doe tegen mezelf. Ik waardeer het enorm dat er mensen zijn die me soms net het juiste zetje geven in de goede richting, daar ben ik enorm dankbaar voor!

Terug van weggeweest

Afgelopen maand ben ik in Duitsland en Turkije geweest en dat was heerlijk. Nu direct weer in het hectische leven vol met afspraken.

Schildklier
Nu vastgesteld is dat mijn schildklier weer op volle toeren draait besef ik me dat ik meer dan anders op de rem moet staan. Daardoor kan het dus gebeuren dat ik, ondanks dat ik er weer ben, soms even niet online ben. Ik moet mijn energie beter proberen te verdelen.

Voor mezelf ben ik er achter dat mijn schildklier toch wel een dusdanige invloed heeft op hoe ik me voel, dat ik hoop dat er snel een oplossing voor wordt gevonden. Morgen mag ik naar de internist, dus dan zal ik het wel horen.

Koffie en suikers
Doordat ik gemerkt had dat koffie een negatieve uitwerking had op mijn lichamelijke gezondheid heb ik een limiet van maximaal twee koppen koffie per dag gesteld. Dit werkt goed.
Dat niet natuurlijke suikers niet goed voor je zijn is natuurlijk geen nieuws. Om deze reden gebruikte ik al niet veel suikers en sinds gisteren ben ik hier nog beter op gaan letten. De middagtussendoortjes zijn voor mij het moeilijkste, op dit moment mag ik van mezelf nog één keer per dag een kleinigheidje met suiker, dat kan een koekje zijn, of een boterham met zoet beleg. Natuurlijke suikers, zoals die in fruit zitten, mag ik uiteraard wel van mezelf blijven gebruiken.

Nog even rust

Tussen mijn oren?
Afgelopen maand niet geschreven. Het gaat even niet zo lekker en ik deel nu eenmaal liever fijne dingen. Het was natuurlijk al een tijdje langer dat ik alleen maar moe was en bleef. Ik probeerde te sporten, actief te blijven, maar dit haalde niets uit. Na meerdere keren bloed te hebben geprikt begon ik langzaam te geloven dat het tussen mijn oren zat. Dus een brief geschreven aan de huisarts waar ik nogmaals bloed mocht prikken en tevens stuurde hij mij door naar een sociaal psychologisch verpleegkundige.

Graves
Na twee weken had ik de vervolgafspraak staan bij de huisarts (dat was afgelopen week) Hij vertelde me dat de waardes van mijn schildklier weer niet goed waren. Weer, want ik heb in 2007 de ziekte van Graves gehad. Kortom, deze is weer terug en nu moet ik dus afwachten tot ik een oproep krijg van de internist.

Het verklaart in ieder geval waarom ik me gejaagd voel, hartkloppingen heb, gek voel, anders ben dan anders en waarom ik weinig kan hebben. Niet dat dat ervoor zorgt dat ik me beter voel, het feit dat die schildklier zijn werk weer niet goed doet komt behoorlijk binnen.



Spv'er
Vandaag ook weer een gesprek gehad met de spv'er, maar om eerlijk te zijn weet ik niet zo heel goed wat ik daar doe. We praten over dingen uit het verleden wat voor mij een afgesloten hoofdstuk is, natuurlijk wordt een mens gevormd door zijn/haar verleden, maar ik kan me niet voorstellen wat ik er op dit moment aan heb om het over mijn jeugdtrauma's te hebben. Ik geef braaf antwoord op de vragen, we zien wel wat er van komt.

Twitter-rust
Ik houd voorlopig mijn Twitter-rust nog even aan, ik denk aan jullie, maar het is me net iets teveel helaas. Ik moet nu echt even vooral aan mezelf en mijn gezin denken voor mijn eigen bestwil. Als ik het gevoel heb dat ik weer sterker ben en positiever zien jullie me terug. Tot die tijd kun je me vinden op FB of je kunt me mailen. Tot snel allemaal.

Meimaand = wees een moeder voor jezelf

Genieten
Heerlijk zo'n dag als vandaag! Niks moet, alles mag en het zonnetje doet haar best! Na een intensief weekend is de maandag van harte welkom! Dat klinkt misschien wel wat gek, want ik geniet enorm in het weekend. Zo ook afgelopen weekend.
Vrijdag met het hele gezin in de weer met opruimen en ruimte maken (letterlijk want als je met glazen gaat gooien ruimt dat lekker op :P). Zaterdag lekker gefietst, 's avonds op kraamvisite bij mijn nichtje. Tijdens de dodenherdenking was zelfs onze dochter stil, erg knap van haar! Zondag weer lekker op de fiets naar de kinderspelen. De kleine meid heeft enorm genoten en daar genieten wij dan weer van.
En dan is er de maandag, net zulk heerlijk weer als in het weekend, een vrolijke dochter en geen plannen. Gezien het feit dat ik de laatste tijd wel wéét dat ik beter voor mezelf moet zorgen, maar dat ik mezelf er niet goed toe kan zetten leek vandaag mij een goede dag hiermee te starten. Vandaag geniet ik dus van de rust, drink genoeg en sluit voor de avond mijn laptop af, tijd om mijn verslaving een beetje af te remmen. Deze maand mei is het de tijd om mezelf te geven wat ik nodig heb. Net wat @Gezondopvoeden aanraadde: "Wees een moeder voor jezelf!" Ter ondersteuning heeft Sandra ook wat tips gegeven, interesse? Lees hier haar tips: http://gezondopvoeden.nu/tips/zelfzorg/

Kleinigheidje
Zoals ik vorige keer vertelde is mijn eerste artikel voor het wijkblad af, afgelopen week hebben we foto's genomen voor bij het artikel en heb ik mijn geïnterviewde persoon een onverwachts cadeau gegeven. Hij had namelijk tijdens het interview verteld dat hij van spreekwoorden hield en de week na het gesprek kwam ik een boekje vol met spreekwoorden tegen. Ik houd wel van dit soort symboliek. ;-)
Nu mijn eerste artikel klaar is denk ik alweer voorzichtig aan mijn tweede artikel, er zijn een aantal mensen die ik dolgraag zou willen interviewen, en via via komen er ook allerlei mogelijke kandidaten. Erg leuk dus.